یک مرور جدید کوکراین نشان داد که :

تاثیر آنتی‌بادی‌های مونوکلونال ضدآمیلوئید‐بتا بر عملکرد شناختی و شدت دمانس در 18 ماه در افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف یا دمانس خفیف ناشی از بیماری آلزایمر کم‌اهمیت است، درحالی‌که بر توانایی عملکردی، در بهترین حالت، اندک است. آنتی‌بادی‌های مونوکلونال ضدآمیلوئید‐بتا، خطر اختلالات تصویربرداری مرتبط با آمیلوئید را افزایش می‌دهند. هم پیامدهای مطلوب و هم عوارض جانبی در مطالعات واردشده در این مرور به‌طور متناقضی گزارش شدند.

به نظر نمی‌رسد حذف موفقیت‌آمیز آمیلوئید از مغز با تاثیرات بالینی معناداری در افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف یا دمانس خفیف ناشی از بیماری آلزایمر مرتبط باشد. تحقیقات آینده در مورد درمان‌های تعدیل‌کننده بیماری آلزایمر باید بر دیگر مکانیسم‌های عمل تمرکز کنند.